Snel een nieuw blokje, want de vorige vond ik zo somber, niks aan. Dit blokje gaat over geluk. Want door alle economische malaise zouden we bijna vergeten dat er ook nog zoiets bestaat als geluk. Neem Monique ('Loeder' voor intimi): raakt haar baan kwijt, maar ze heeft wel verkering. Ik heb niet eens een baan en volgens mij heb ik ook geen verkering, maar toch ben ik op zoek gegaan naar geluk...

Ik ben gestopt met het lezen van de economiepagina's in mijn krant. Te veel crisis. Ik werd er chagrijnig van, en gedeprimeerd, maar vooral erg, erg kwaad. Eigenlijk heb ik ook geen zin om er op deze plek te veel woorden aan te wijden, maar ik ga het toch doen. Een paar woorden dan. Want ik moet echt even stoom afblazen...

Het is mij niet ontgaan dat het op deze site voornamelijk om mij draait. Daar is verder ook niks mis mee, sterker, dat moet ook vooral zo blijven. Ik ben nou eenmaal een fascinerend zeg maar gerust intrigerend geval, hoewel er nog altijd aan wordt getwijfeld of ik wel een ‘echt persoon’ ben en geen bedenksel van een slimme uitgeverij...

Al drie lange dagen loop ik rond met olijfolie in mijn oren. Als ik mijn pink in mijn oor stop, komt-ie er glimmend van het vet weer uit. Als mensen mij iets vertellen, ontgaat de helft me. 'Hè?', was de afgelopen drie dagen mijn meest gebezigde woord. Op de voet gevolgd door: 'Wat zeg je?' Als ik mijn oren masseer (moet ik doen), hoor ik het soppen...