…maar soms hou ik niet zo veel van mezelf. Eerst het goede, geweldige, fantastische nieuws: zojuist ontving ik het bericht waarnaar ik zo vurig heb verlangd: ik krijg de lening voor mijn huis. Binnenkort ben ik dus de apentrotse en dolgelukkig eigenaar van mijn eigen stulpje. Maar ik ben de laatste tijd ook weer geconfronteerd met een trekje van mezelf waarvan ik soms doodongelukkig word…

Zijn er eigenlijk nog vrouwen die geen model willen worden? Volgens mij niet. Je kunt deze dagen de tv niet aanzetten of je valt in een programma waarin vrouwen ervan dromen om model te worden. Het is gewoon niet normaal meer. Maar wat ik dus niet begrijp: waarom wil iemand in hemelsnaam model worden? Wáárom?

Ik was ervoor gewaarschuwd: een huis kopen is geen kattenpis. En weet je wat? Het is veel erger. Het is een hel. Vooral als je, zoals ik, zelfstandig ondernemer bent én een lening nodig hebt. Ik zal jullie de details besparen, maar de afgelopen dagen heb ik 93 velletjes papier verzameld die moeten aantonen dat ik ben wie ik ben. Gisteren ging ik de hele hap kopiëren…

Een blokje over van alles & nog wat (seks, Susan Smit, eerste liefde, Vulcano, haar, een verjaardagserectie, zwijggeld, Sex & The City), behalve over Ruud van Nistelrooij.