Op veler verzoek: een kort blogje. Men in Trees, vanavond, 21.30 uur, Net 5.

(Ja, dag, dit is echt te kort, hoor. En trouwens, wat in hemelsnaam is ‘Men in Trees’? Nou, het is de leukste serie op tv. Tenminste, dat is mijn bescheiden mening. Vorig seizoen is-ie begonnen, vanavond start de tweede serie. En wie de eerste serie heeft gemist: laat mij uw reddende engel zijn.)

‘Zeg, jij bent toch schrijver?’, zei een vent tegen me. De vraag, de toon en de kop van die knakker bevielen me totaal niet, maar omdat ik zeker drie keer in die gast paste, hield ik mijn mond. Wel knikte ik flauwtjes met mijn hoofd. ‘Moet jij dan niet eens wat schrijven over literatuur? Nu heb je het op die blogs van je alleen maar over boottochtjes, siliconenlippen, films die niemand kent en je seksdrive die het laat afweten. Jezus man, zo wordt je als schrijver natuurlijk nooit serieus genomen! Mulisch is net tachtig geworden, schrijf daar eens over. Of wat de mooiste passage is die je onlangs hebt gelezen. Dát willen de mensen lezen. Niet dat gezwets over masturberen, voetjes of je zielige gebedel om geld.’
Hmmm, dacht ik: hij mag dan op een gorilla kijken, hij heeft wel een punt.