Nogal wat mensen hebben op maandag een pesthumeur. Ik nooit. Op dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag en vooral zondag heb ik wel eens een slechte zin, maar op maandag nooit. De reden is simpel: als iedereen op maandag een kutbui heeft, is het vrij zinloos dat ik ook nog eens met een chagrijnige kop ga rondlopen. Maar vandaag, maandag dus, is het dan eindelijk zover: ik ben niet te genieten...  

Het vrouwelijke geslachtsdeel, door de liefhebbers ook wel 'kut' genoemd, hoewel ik het meer poetische 'vagijn' prefereer, is niet alleen een groot raadsel voor mannen; ook vrouwen zelf snappen maar weinig van dat gekke ding tussen hun benen. Met name de G-plek zorgt voor de nodige verwarring. Ook bij mij. Vaak vraag ik mij af of ik naar iets op zoek ben dat niet bestaat...

Vanochtend, net wakker, zette ik de tv aan. Ik viel in een interview met Sven Kramer. Nooit gedacht dat ik dit nog eens zou opschrijven, maar ik voelde diep medelijden met Sven Kramer. De beste schaatser ter wereld en toch 'slechts' één keer goud. Een gouden plak waarvan Sven Kramer niet lijkt te kunnen genieten. Een gouden plak die er niet toe schijnt te doen. Een waardeloos ding. Het deed pijn om naar Sven Kramer te kijken...